برای ارسال این كارت، به اینجا مراجعه نمایید.

دل را شراره‌ی غم تو پر شرار کرد	داغ تو قلب خسته‌دلان، داغدار کرد
ای سرو بوستان ولا از غم تو چرخ	جاری ز دیده اشک، چو ابر بهار کرد

تأملی در معنی و مفهوم «هادی» که معروف‌ترین لقب حضرت امام علی النقی الهادی(ع) است، بسیاری از حقایق را روشن می‌سازد. هدایت در کتب لغت، دو معنای «ارائه طریق» و «رساندن به مقصد و مطلوب» را در بردارد؛ و معمولاً در ارائه راه مطلوب و مثبت به کار می‌رود.

در فرهنگ قرآن و عترت، هدایت و هادی، بار مفهومی و معنایی بسیار عمیق‌تر از رهنمای جغرافیایی دارد. شناخت راه، شناخت مقصد، شناخت امت و کاروانیان همراه، شناخت موانع و مشکلات مسیر، ایجاد انگیزه برای حرکت، دمیدن روح استقامت در رهروان، حفظ اتحاد و هماهنگی کاروان، حمایت و حفاظت از جان و مال و حقوق کاروانیان وظیفه دلیل و رهنمای کاروان و بخشی از مفهوم «هادی» در فرهنگ اسلامی است.

حضرت علی بن محمد النقی و معروف به ابن الرضا (ع)، خورشید نورافشانی بودند که از سال‌های 220 تا 254 هجری قمری، رسالت رهبری و هدایت امت بزرگ اسلامی را بر دوش داشتند و حدود سی و چهار سال، ناخدای کشتی اسلام در میان امواج وحشتناک عصر عباسی بودند.

حضرت امام هادی (ع)، دهمین رهبر آسمانی است که از سوی پیامبر گرامی (ص) برای اداره امور امت اسلامی معرفی شده است.

منبع: http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=245652